آن خودروی بی‌جان، جوری پرتاب شد و جوری فرود آمد که دیوار و ماشین، بدون آنکه قراردادی نوشته باشند، پناهگاهی از جنس معجزه برای او ساختند.

نتیجه، آنکه جراحات شدیدی به ایشان وارد نشد. مگر:

▪️ شکستگی در ساق پا

▫️ فرورفتگی در قفسه سینه

▪️ و جراحتی در بازو

که بحمدالله پس از مداوا، بهبودی کامل یافتند و امروز چون سروی سبز، به عنوان جانشین پدر، قامتی استوار دارند.

اما زنده ماندن او، حادثه نبود؛ آیه‌ای بود از کتاب تدبیر الهی.

سیدمجتبی خامنه‌ای زنده ماند، برای آنکه ولی فقیه بعدی این انقلاب باشد. برای آنکه، زمام این امت را به دست گیرد. برای آنکه پرچم جمهوری اسلامی را برافراشته نگاه دارد و از آن منزل تا افلاک، جز «لا اله الا الله» برافراشته نشود.

او زنده ماند تا نگین انگشتری ولایت، از دستی به دستی دیگر سپرده شود، و انقلاب، یتیم نماند.

آری آن روز هرگز از یادها نخواهد رفت...

روزی که پدر سر بر قرآن داشت، و پسر در میان آتش، پناهی از جنس نور یافت تا فرداها، وقتی دود از آتش برخیزد، خورشید ولایت از افق همان خاندان طلوع کند.

انتهای خبر/ ع